IJzerhart

Dit tweede deel vind ik het allermooiste, van de drie. Hier komt de diepgang van de twee hoofdpersonages van Maarten en Wannes en die van hun voorvaderen, waaronder IJzerhart, tijdens het verhaal tot zijn volle recht. Ook Wannes ondervindt net als Maarten een diepe connectie met zijn voorvader Laurelin die een grote en respectvolle vechter was geweest in zijn tijd. Hierdoor maakt ook Wannes een versnelde persoonlijke ontwikkeling door, waardoor hij automatisch versneld volwassen moet worden. Wat ergens ook weer praktisch is omdat zijn vriendin Emmie een stuk ouder is.

Voor Maarten is zijn gave een grote ontdekkingstocht met de nodige gevaren. Zijn magische kunnen is onbegrensd, soms met ver verstrekkende gevolgen zonder dat hij dit beseft. Zijn krachten zijn echt heel legendarisch, net als die van zijn voorvader IJzerhart. Dit zorgt bij anderen voor de nodige jaloezie, en de eerste scheurtjes van onderlinge verdeeldheid in de tovenaarsraad zijn zichtbaar. Kan Maarten hun nog overtuigen met zijn ideeën?

Welke rol gaat Jasper hierin spelen? Is hij nou een vriend of toch een geduchte vijand? En welke belangrijke functie heeft Wolf te vervullen? Wolf is een pleegbroer die de tovenaarszonen hebben aangenomen en speelt een cruciale rol in de trilogie.

Uit de trilogie ‘De zonen van de tovenaar’ zijn verschenen:

  • De taal van de stenen
  • IJzerhart
  • Sterrenstof