Advanced animal training seminar

Er heeft natuurlijk veel meer aan educatie plaatsen gevonden dan het specifieke onderwerp hieronder. In de praktijk wordt dit vaak onderschat. Daarom heb ik besloten hier aandacht aan te besteden.

Training and the Pygmalion Effect
Dit keer heb ik geleerd hoe belangrijk de houding qua lichaamstaal en mentaliteit van een trainer tegenover een dier een cruciale rol speelt in de trainingsresultaten die men wil bereiken. Hoe belangrijk het is om met een ‘open mind’ in de trainingssessie te stappen, omdat negatief labelen van dieren blokkades oplevert om goed te kunnen trainen. En ik realiseerde me al snel dat dit eigenlijk ook geldt voor mensen met een handicap, het leven zou een stuk makkelijker zijn als er minder vooroordelen zouden zijn.

De aandachtspunten van een trainer zijn:
•    Snelheid van het leren is niet belangrijk
•    Duidelijke communicatie
•    Een extreem duidelijk shapingsplan
•    Maakt gebruikt van fijne benaderingen
•    Zorgt ervoor dat de kans op succes maximaal is
•    Probeert falen te voorkomen
•    Eventuele fouten zoekt hij bij zichzelf en geeft het dier niet de schuld
•    Zorgt voor voldoende beloningen die naar verhouding staan van het gevraagde gedrag.
•    Zorgt voor voldoende variatie hierin
•    Laat zijn eigen ego thuis
•    Is trots op het dier in wat het verwezenlijkt
•    Beseft dat ze altijd kunnen leren
•    Hun vaardigheden kunnen verbeteren
•    Succes wordt niet alleen gemeten door wat het dier heeft geleerd, maar door de algehele kwaliteit van de leerervaring.
•    Zorgt voor de kwaliteit van het leren voor de trainer en dier

Met name bij de laatste opmerking kwam ik gelijk een ethische dilemma. De zoo in Emmen wordt herbouwd en verplaatst. Hierbij worden de dieren door middel van de clickermethode voorbereid op hun verhuizing. Dit vind ik een goede optie omdat hierdoor stressverhuizing vermindert kan worden.
Maar daarnaast worden zeeleeuwen voorbereid om straks deel te nemen in shows. Toen ik vroeg of de shows een educatieve uitgangspositie hadden, gaf de hoofdtrainer te kennen dat ze dit wel deden over het natuurlijke habitat van de zeeleeuwen, maar eigenlijk geen informatie verstrekte over het natuurlijke gedrag van deze dieren.

Ten eerste vind ik dit raar, omdat educatie wel tot het programma behoort en dit betekent dus dat de dieren geen natuurlijke gedrag zullen vertonen tijdens de shows. Bij de demonstratie zagen we o.a. een apporterende zeeleeuw. Dit vind ik dus echt afschuwelijk. Anderzijds denk ik: Waar ligt de grens? Dieren in gevangenschap hebben interactie in hun omgeving nodig om stereotype gedrag te voorkomen. Ik denk dat deze vorm van interactie beter is, dan helemaal geen, maar ik kan er niet achterstaan.
Natuurlijk heb ik nog veel meer geleerd, maar het bovenstaande sprong er voor mij persoonlijk uit.